Nomen est omen

En verder vond ik Luik een aanrader!

Fashion stylist my ass!

Hebt u wel eens naar How to look good naked gekeken? Op Vitaya of VijfTV (waar anders?).

Geen haar op mijn hoofd dat er zou aan denken mij onder handen te laten nemen door die Gok. Welke redelijke vrouw vertrouwt nu zo’n zelfverklaarde fashion stylist die pasjes neemt als een klein schoothondje en grimassen trekt als een vrouw van 50 die er krampachtig 30 probeert uit te zien?

Elke jammerklacht over dikke buik, cellulitisdijen of hangtieten beantwoordt Gok met een theatrale ‘vriendinnen-voor-het-leven’-knuffel of een luchtkus links en rechts en links en rechts. En al dat “ooooooooooh, je buik is prachtig” en “aaaaaaaaaaaaagh, je billen zijn om in te bijten, verstop ze niet’”en “oooooooooooooooeh, show off your fabulous boobs girl”. Bullshit.

Want wat is het eerste waar hij die ongelukkige vrouwmensen in propt? Juist, zo’n magic knickers die je lijf samensqueezen van je knieën tot net onder je borsten. Like too much meat stuffed into a suasage skin, zoiets.

En daarboven dan een sensueel wapperend kleedje met blote schouders. “Voor op het strand, you beach goddess”. Op het strand? Met zo’n zweterige wambuis eronder? Ik dacht het niet, meneer de fashion stylist. En nu ik u goed bekijk, u lijkt wel een opgeblazen versie van Victoria Beckham. Nè.

Wie wil mijn familie?

Setting: jaarlijks nieuwjaarsdiner in uitgesteld relais. (Gelukkig maar jaarlijks…Grmph.)

Gesprek 1:
- (broer) We trouwen. Op xx augustus.
- (grootmoeder) Wàt?!?! En dan ga je nog op huwelijksreis. Dus je komt niet naar mijn feest voor mijn 80e verjaardag?!?! Maar enfin, het is een echte schande. ‘t Is toch waar. *Stoot tante naast haar aan. Je moet nu es horen. Die 2 gaan trouwen en ze komen niet naar mijn feest.
- (tante) Ah, gaan ze trouwen? En op een vrijdag dan nog. Beseffen ze wel dat wij ’s anderendaags vroeg op moeten voor onze winkel?!?
- (moi) *Zucht. * Zwijg, voor de goede vrede. *Wacht tevergeefs op de eerste welgemeende “Proficiat”.

Gesprek 2:
- (moi) Nee, ik ben niet moe. Ik geeuw toevallig. Die chemokuren zijn al lang achter de rug. Ik voel me stilaan weer fit.
- (zelfde tante) Zeg, weet je wie ook kanker heeft? X, darmkanker, terminaal. En vorige week is bij ons nog iemand van 37 begraven, ook borstkanker.
- (oom) Tja, al die ziektes, je mag er toch niet bij stilstaan hé. Voor je het weet, ben je een vogel voor de kat.
- (moi) * Slik. * Zucht. *Wacht nog steeds op de eerste welgemeende “Hoe is’t?”.

Hebt u dat ook, dat u uw familie zou willen ruilen?
En wie zou u dan eigenlijk in de plaats willen?

Soms kennen moeders geen genade

- Ik bel om te zeggen dat die peperkoek uit dat delicatessenmandje zeer lekker is.
- Ma-a, zwijg me over eten. Ik heb buikgriep denk ik. Ben kotsmisselijk. Wil niet aan eten denken.
- Ja, sorry. En kun je dan werken?
- Nee, ben veel te mottig. Ik klim enkel uit de zetel om naar het toilet te spurten. Wat ga jij nog doen vandaag?
- Kookles hé. Weet je wat we vorige week klaargemaakt hebben? Woudlasagna. Dat was met cantharellen, en …
- Hou op! Geen eten, zei ik toch. Nog één keer en ik moet weer kotsen.
- Oké oké, ‘t is al goed. Maar ga je dan niets kunnen eten vandaag? Ook geen beschuitje, of een beetje soep, of…
- Stop het! Ik ga nu inhaken!

[Vijf uur later]
- Zeg, wanneer kom je nog es? ‘t Is dat we vandaag iets superlekkers bereid hebben in de kookles. Als je komt, maak ik het voor je klaar. Een stoofpotje van groene kool, met spruiten, en rapen. En … wat zat daar nu nog in … aja, chorizo, en …
- * Zucht. Kokhalst.
- Luister je eigenlijk nog?

Nog beter mét klankband

Zelfs zonder geluid vond ik ‘Far From Heaven’ de moeite. Toch zeker het eerste half uur. Toen viel mijn frank dat de kabel van de dvd-speler misschien wat los zat. En zie! Vanaf dan kon ik de herfstblaadjes en de prachtige rokken niet alleen zien maar ook hóren ritselen. Met klank is een film toch altijd stukken beter, vindt u ook niet?

Nog 249.997,50 euro

Klapt allemaal in uw handen. Ik heb de Lotto gewonnen. Niet te hard klappen, want ik had MAAR 3 cijfers juist. En nu krijg ik MAAR 2,5 euro. Twee komma vijf euro! Dat is 0,001% van wat een niet-tochtig huis met non-claustrofobische stadstuin hier kost! (U raadt het goed, “verhuizen” staat dit jaar opnieuw – of beter: nog altijd – op mijn lijstje met goede voornemens).

Maar kom, ik moet blijven dromen. Dat dacht ik toen ik gisteren op de vtm Susan Boyle bezig zag. Snakt 27 jaar lang naar een zangcarrière en kijk, ‘t is toch ook allemaal goed gekomen. Zelfs haar wenkbrauwen zijn nu netjes geplukt.

Pom pom pom

- “Qu’est-ce qu’il y a comme plat du jour aujourd’hui?”
- “Une pomme.”
En de rest van mijn droom bespaar ik u wegens samen te vatten in één woord: krankzinnig.

Vlam

Ik ben net een oude vlam tegen het lijf gelopen. Niet zomaar één, de grootste. In de Carrefour of all places, waar ik mij bij God één keer om de drie jaar durf te vertonen uit schrik er één of andere onaangemane herinnering uit het verleden tegen te komen.

Vijftien jaar en vijftien kilo later (hij, 15kg, en ik misschien ook, nu ik erover denk), en de rest van het gesprek ben ik alweer vergeten. Ik vond dat dit wel kon tellen als comebackpost.

Kiekens, kiekens, overal kiekens

Je belangrijkste klant in een sms een kieken noemen: tot daar aan toe. Maar die sms dan per ongeluk ook naar die klant sturen? @&!!{}¨ù$ù[][ * geen commentaar*
‘t Is allemaal haar schuld, met al haar kiekenverslagen.

Tot ik bijna in mijn broek deed

Zo lang aan een stuk heb ik in Evelien voor altijd liggen lezen. Martin Bril had verdomme honderd moeten worden. ’Een hoofd in een oven’, ‘Leed dat vakantie heet’, ‘De koeien hebben staarten’, ‘Zegeningen van ondergoed’… Het leest allemaal even lekker weg. Zo lekker zelfs dat ik me niet meer stoorde aan de halve kilo dode dondervliegjes die  tussen de pagina’s van mijn exemplaar plakken na een mislukte stranddag. Vergeet de TV-reeks, dit is Vakantielectuur met een grote V!